Ik ben het wel Als woorden eens verstommenDe Poëzie verschrompelen gaatWoorden in loze ruimten gaan zwevenEn men de liefde niet meer toelaat Als Poëzie niet meer gaat verlangenDoor tongen in het onreine gesmetenWat moet ik dan nog met woordenWaarvan ik het reine nog mag weten? Als ik je kus in poëtische woordenOnze naakte lichamen het hoogste gevenZullen woorden koud en kil overkomenAls ze bedoeld en berekenend ‘gaan leven’ Ik verlang mijn pad over rozenSchreien met de dood, liefdesverdrietHet is teveel om op te noemenIk ben het wel, vergeet dat niet. willem| H.J.: | Zondag, maart 06, 2005 22:41 |
| Mooi Willemdicht. mag ik het zo zeggen? H.J. |
|
| Zij : | Zondag, maart 06, 2005 20:59 |
| Geen spoortje van twijfel bij deze dame.... | |
| Mathilde: | Zondag, maart 06, 2005 16:01 |
| wow... ben er stil van! xxx | |
| Lia : | Zondag, maart 06, 2005 13:46 |
| prachtig Willem....prachtig.. jij bent het.. | |