donker rode rozen op haar graf
Er was eens een meisje,
erg bedroeft.
Niemand begreep precies waarom,
het was zo plots gekomen,
ze had altijd gelachen.
En enkel zij wist,
hoe fake die lach was.
Maar ze huilde niet,
ze had geen tranen meer.
Leven ging aan haar voorbij,
ze verloor al haar vrienden.
Ook diegene waar ze het meest
van hield.
Bloeddruppels
gleden als tranen
over haar witte huid,
bedekt met littekens.
Ze wist wel,
dat het niet goed was,
maar het was
haar enige troost.
Echte vrienden had ze
immers niet meer.
Ze wou verdwijnen,
en op een dag,
niet zo lang van deze,
zal ze er ook niet meer zijn.
Ze wou donker rode rozen
op haar graf.
Maar ze had geen vrienden
om dat aan te vertellen.
niemand zou ze daar
komen leggen.
De rozen,
zo rood als haar bloed.
Ze nam haar mes,
en met haar groene ogen,
keek ze voor een laatste keer,
naar de sterren en de maan,
toen is ze gegaan.
*laat ik er even bij zeggen, dat dit fictief is, of toch het grootste deel ervan, misschien kan je het wel beschouwen als een toekomstbeeld, maar toekomst is onzeker he?*
erg bedroeft.
Niemand begreep precies waarom,
het was zo plots gekomen,
ze had altijd gelachen.
En enkel zij wist,
hoe fake die lach was.
Maar ze huilde niet,
ze had geen tranen meer.
Leven ging aan haar voorbij,
ze verloor al haar vrienden.
Ook diegene waar ze het meest
van hield.
Bloeddruppels
gleden als tranen
over haar witte huid,
bedekt met littekens.
Ze wist wel,
dat het niet goed was,
maar het was
haar enige troost.
Echte vrienden had ze
immers niet meer.
Ze wou verdwijnen,
en op een dag,
niet zo lang van deze,
zal ze er ook niet meer zijn.
Ze wou donker rode rozen
op haar graf.
Maar ze had geen vrienden
om dat aan te vertellen.
niemand zou ze daar
komen leggen.
De rozen,
zo rood als haar bloed.
Ze nam haar mes,
en met haar groene ogen,
keek ze voor een laatste keer,
naar de sterren en de maan,
toen is ze gegaan.
*laat ik er even bij zeggen, dat dit fictief is, of toch het grootste deel ervan, misschien kan je het wel beschouwen als een toekomstbeeld, maar toekomst is onzeker he?*
Reacties op dit gedicht
| dead angel: | Zaterdag, maart 26, 2005 10:45 |
| hey meis, volhouden, he?? ik zal er altijd voor je zijn...je ziet die vrienden nu miss niet, mar ze zijn der wel...weet dat.. XxMExX mooi gedigje trouwes:) |
|
| heart-wish: | Maandag, maart 14, 2005 14:30 |
| je hoeft je niet zo alleen te voelen. er is vast iemand die op een teken van jou wacht. Maar misschien niet een van de vrienden van wie je het verwacht... |
|
| Ineske: | Dinsdag, maart 08, 2005 20:36 |
| *slik* ben er even stil van maar mooi verwoord... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *pain* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||