Verward loop ik over straat;
Dit zijn niet mijn kleren, dit is niet mijn jas.
Ik hoor wat ik zeg, maar weet niet waar ik over praat.
Ik ben veranderd, ben niet meer wie ik was.

Met iedere stap die ik neem, laat ik mijn voetsporen achter;
ik kijk niet om, wat is geweest is geweest.
Het is tijd voor een nieuw leven, ik ben er klaar voor…denk ik.
Maar het oude mis ik nog het meest.

Hoe kan ik mijzelf zijn als er van me verwacht wordt dat ik verander?
Hoe kan ik veranderen als ik mijzelf nog ontdek?
Wie maakt hier de regels, wie volgt ze op?
Dit is mijn wereld, mijn wereld op z’n kop.