Ik vraag me dagelijks af
wat ik hier nog in dit huis doe
ik vraag me echt af
hoe ik het hier uithou, ik ben al zo moe
Ruzie na ruzie
elke dag opnieuw weer
Het houd maar niet op
het is elke keer meer
Tranen die snachts gaan
en mezelf afvragend wat het nog voor zin heb hier te zijn
En dan kom ik bij het antwoord: Het dierbaarste in me leven
me hondje, hem achterlaten doet gewoon zo veel pijn.
Maar ik weet door alle problematiek
Dat het beter is dat ik hier weg zou gaan
en bij de gedachte dat ik me koffers pak
vloeit er weer een nieuwe traan