Stilte voor mijn nonkel.
Stilte voor mijn nonkel.
Slechts één gedachte in mijn hoofd,
de vreugde lijkt gedoofd.
Ik heb geen zin om te praten,
wil even met rust worden gelaten.
Mijn hart is gevuld met schrik,
en geeft nog op niks een kik.
Ik zie je stilletjes aan wegkwijnen,
en hoop dat je niet voorgoed gaat verdwijnen.
Weet dat ik elke dag aan je denk,
terwijl je op de intensieve ligt in Genk.
*tientjeuh,
9 maart 2005
11u55
Slechts één gedachte in mijn hoofd,
de vreugde lijkt gedoofd.
Ik heb geen zin om te praten,
wil even met rust worden gelaten.
Mijn hart is gevuld met schrik,
en geeft nog op niks een kik.
Ik zie je stilletjes aan wegkwijnen,
en hoop dat je niet voorgoed gaat verdwijnen.
Weet dat ik elke dag aan je denk,
terwijl je op de intensieve ligt in Genk.
*tientjeuh,
9 maart 2005
11u55
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zaterdag, maart 12, 2005 09:52 |
| Ik voel met je mee. Liefs (en mijn genegenheid)'/ sunset PS: Lief, meevoelend gedicht, angstig, hopend verwoord. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *tientjeuh | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 12 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||