JE OGEN VONKTEN LICHT
Je ogen vonkten licht
Je was meer vrouw
dan ik verwachtte.
Je ogen vonkten licht.
Een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht.
Verschrikt zei ik je naam.
Je keek me licht bewolkt aan.
We zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had.
Je stappen veerden jeugd.
De onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad.
Ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat,
je ogen stralend in verhalen.
We zochten rust, een uitkijkpunt.
De zee bracht zoveel vragen.
Zag in je ogen weer de pijn, het pesten,
dat je niet meer kon verdragen.
We staarden samen in de verte,
verslikten woorden van verdriet.
Ik streek wat haren uit je ogen,
de branding zong haar eigen lied.
wil melker
04/08/2001
Reacties op dit gedicht
| Jos Leus: | Maandag, augustus 06, 2001 12:25 |
| Ja echt weer mooi Wil, jouw gedichten lezen is als het kijken naar een prachtig schilderij ! | |
| dikkertjedap: | Zaterdag, augustus 04, 2001 14:52 |
| verrassend.... groetjes, dd. |
|
| Sheena: | Zaterdag, augustus 04, 2001 13:01 |
| Prachtig omschreven, alsof wij al lezend een stukje mee mogen lopen met jullie ! take care, Sheen |
|
| Zeeroosje: | Zaterdag, augustus 04, 2001 10:34 |
| Prachtig! Wil samen wandelen op de eerste ontmoeting? Ze heeft je recht in je hart geraakt! Lieve groetjes |
|
| elly: | Zaterdag, augustus 04, 2001 10:32 |
| De branding zingt wellicht een liefdeslied... die past bij de gevoelens die hij hier ziet... Mooi Wil zoals altijd. Liefs Elly xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||