overpeinzingen en vragen
want daar waar stilte is
ben ik, en blijf zoeken
naar alles wat was en niet is
overal is de wereld
terwijl mijn geschreven woorden
in stilte verscheurd worden
en mijn pijn vergeten raakt
in de tranen die nooit op zijn
en wanhoop leeg maakt
want daar waar stilte is
blijft het zwijgen in eenzaamheid
en de vraag of geluk gewoon is
voor mij is lachen weer speciaal
een gave om te kunnen
werkelijk even vrij zijn van verdriet
mijn woorden vergeten verleden
zo is het goed want
je moet je verleden achter je laten
om door te kunnen gaan
Reacties op dit gedicht
| * Green witch *: | Maandag, maart 14, 2005 16:52 |
| Ik dank dat je in sommige gevallen je verleden beter kunt vergeten, als dat beter voor je is. Maar dat ligt maar net aan de situatie. Denk ik. Mooi geschreven Ike :) | |
| Fri..: | Maandag, maart 14, 2005 15:06 |
| mooi weer ike, Liefs, Fri |
|
| sunset: | Maandag, maart 14, 2005 11:38 |
| Verleden achterlaten? Hm ... je bent tenslotte optelsom van het verleden, de toekomst en het nu, dus ... Ik vind 'het verleden zijn plaats geven' juister, treffender (maar wie ben ik). Voelbaar neergezet in elk geval. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 14 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||