in stilte en zwijgzaamheid
stilte verschilt
van mijn eerbied tot woede
en repect tot diep verdriet
zwijgzaam zijn vooral zij
die eenzaam zijn
en geheimen meetorsen
zacht fluisteren
lippen mooi, verlangens
naar warmte en liefde
en door de stilte
klinkt ook mijn schreeuw
maar de meesten blijven doof
door een roep om hulp
blijft bestaan, want soort zoekt soort
en (zoekt) steun in elkaar
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 15 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||