Het begon zo stil te branden
Ik ervaar de wereld niet langer
Ik zie hem
O, jij onzekerheid
Jij allesomvattend niets
Eens heb ik de wereld ervaart
Nu zie ik enkel nog de schimmen
En wat is het nu nog waard
Ik voelde met beide handen
Nam alles vreedzaam in me op
Ik greep naar kleuren en naar geuren
En naar bloemen in het gras
Maar het begon zo stil te branden
Achter heet verhittend glas
Ons rest alleen het streven nog
Sterven, voor een vervaagde realiteit
In mijn dromen dans ik niet langer
Het is een wanhoopskreet, een schreeuw
Kijk mij nou! Ik leef…
niet meer
Ytje Holtrop
17/03/2004
Reacties op dit gedicht
| zanna-marie: | Vrijdag, mei 06, 2005 22:16 |
| heb enkele van jou gedichten gelezen en het is zoals Fri.. zegt , prachtig !!!!! zanna |
|
| Fri..: | Donderdag, maart 17, 2005 20:39 |
| Mijn mening weet je al ;) nog steeds zeer mooi Liefs X Je fan:) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Butterfly | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 17 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||