De lach
Bloed stroomt over m'n polsen
door snede van haat en verdriet
niemand die mijn pijn ziet...
het enige wat ze zien is een lach,
dezelfde iedere dag...
Waardoor ze denken dat ik blij ben,
maar niet weten wat ik voel...
Bloed stroomt over m'n polsen
door snede van haat en verdriet
met niemand die het ziet
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Vrijdag, maart 18, 2005 22:08 |
| Goh - ik sla liever het daglicht uit andermans ogen soms (jaja.. dat doe ik dan niet meer.. maar de behoefte is soms groter dan mezelf ;) kus. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Anne15 | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 18 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||