Papa
Het is niet dat ik dag en nacht moet huilen,
Omdat jij bij ons bent weggegaan,
Het is niet dat ik niet verder wil leven,
Omdat jij ook bent opgehouden met bestaan,
Ik zal nooit vragen waarom net jij, pap,
Want wat heb ik daar nou aan,
Maar haal het niet in je hoof dat ik je niet mis,
Want geen enkele herinnering aan jou zal ooit vergaan..
Omdat jij bij ons bent weggegaan,
Het is niet dat ik niet verder wil leven,
Omdat jij ook bent opgehouden met bestaan,
Ik zal nooit vragen waarom net jij, pap,
Want wat heb ik daar nou aan,
Maar haal het niet in je hoof dat ik je niet mis,
Want geen enkele herinnering aan jou zal ooit vergaan..
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, maart 24, 2005 14:12 |
| Rakend, droef-mooi verwoord. Liefs (en sterkte) / sunset |
|
| Ellen van Rosink: | Donderdag, maart 24, 2005 11:34 |
| hmm hoofD, typfout | |
Over dit gedicht
| Auteur: Ellen van Rosink | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 24 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||