iemand een goede vrijdag?
bloed mij
besmeurd verleden
keer niet terug
blijf daar maar
wat haperen
ik hoor je tiktak wel
je nadert gauw
maar ziet mijn glimlach niet
mijn wit gebit
dat verhalend naar je straalt
je kent mij wel
je weet dat ik
langzaam maar zeker
de zee overdrijf
en de hemel- en aardvarkens
tot zuurstof dien
laat mij daarom heengaan
en elkeen bekeren
tot mijzelve
want ze hebben het nodig
hier in dit mensdom
besmeurd verleden
keer niet terug
blijf daar maar
wat haperen
ik hoor je tiktak wel
je nadert gauw
maar ziet mijn glimlach niet
mijn wit gebit
dat verhalend naar je straalt
je kent mij wel
je weet dat ik
langzaam maar zeker
de zee overdrijf
en de hemel- en aardvarkens
tot zuurstof dien
laat mij daarom heengaan
en elkeen bekeren
tot mijzelve
want ze hebben het nodig
hier in dit mensdom
Reacties op dit gedicht
| Tim Mooij: | Vrijdag, maart 25, 2005 21:28 |
| nou ja doe mij er maar een dan:) mzl T |
|
| Innerchild: | Vrijdag, maart 25, 2005 21:03 |
| altijd hetzelfde thema : leven en dood ... hm ? ... hoe dan ook ... het boeit me telkens weer ... ook weer graag gelezen ! gegroet / innerchild |
|
| sunset: | Vrijdag, maart 25, 2005 11:52 |
| Een inderdaad heel aparte benadering. Wel graag gelezen. Liefs / sunset |
|
| Martine Gieze: | Vrijdag, maart 25, 2005 08:41 |
| heel apart/intens verwoord! mooi!! liefs,Mart |
|
| Dirk Hermans: | Vrijdag, maart 25, 2005 08:04 |
| mooi verwoordt liefs Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Het Gejefte | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||