Stel...
Stel de dingen breken
in één blik die je werpt
verpletter je het zijn,
het leven dat je baart.
Stel dat alles verzonnen is
in één regel die je schrijft
verwerkelijk je de droom
die dromen overbodig maakt.
Stel dat liefde leven is -
in één zin die je voelt
overstroomt de energie
al het weten dat deert.
Stel de woorden helen
in letters wat aan duigen is,
rijgen ze kralen rondom
de kern van overgave.
in één blik die je werpt
verpletter je het zijn,
het leven dat je baart.
Stel dat alles verzonnen is
in één regel die je schrijft
verwerkelijk je de droom
die dromen overbodig maakt.
Stel dat liefde leven is -
in één zin die je voelt
overstroomt de energie
al het weten dat deert.
Stel de woorden helen
in letters wat aan duigen is,
rijgen ze kralen rondom
de kern van overgave.
Reacties op dit gedicht
| Anton van Amerongen: | Zaterdag, maart 26, 2005 20:40 |
| Dank je wel Innerchild en Fuzzyme voor de positieve reactie. | |
| Innerchild: | Zaterdag, maart 26, 2005 20:36 |
| knap geschreven ... graag gelezen ! warme groet / innerchild |
|
| fuzzyme: | Zaterdag, maart 26, 2005 20:02 |
| ...*diepgaand*... Alleen al door het woord "stel" dwarrelen er een hoop vragen zonder antwoorden door mijn hoofd. heel mooi geschreven! liefs, Fuzzyme. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Anton van Amerongen | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||