In jouw ogen sterft de morgen
In jouw ogen
sterft de morgen
die je handen
weer ontneemt
en je ketent
aan z’n banden,
je tot slaafsheid
sluw versteent.
In jouw ogen
sterft de morgen
die je dagelijks
bestrijdt, wanhopig
vol van zorgen
als je toch genadeloos
de dag inrijdt.
In jouw ogen,
d’ oneindig blauwe zee
sterft de morgen
niet in stilte, maar
vertekent ook jouw
lijfje, brengt verdrietig-
heden voor jou mee.
Reacties op dit gedicht
| Zilke: | Maandag, maart 28, 2005 19:39 |
| Mooi, teer, best wel goed! | |
| -_-[sharon]-_-: | Maandag, maart 28, 2005 19:13 |
| wouw heel mooi zeer ontroerend wouw ik ben sprakeloos grtz kus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Elientjen | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 28 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||