gedichtenstrijd
zwart met felle kleuren
waar stilte is in mij,
is ook zwijgend verdriet
diep in mij, daar
snijdt het mes
bloedrode strepen
strepen in mijn huid
want waar alleen
zacht wordt gefluisterd
hakt in mij
de bijl van verlangen
smekend om rood
-depressie is zwart
met felle kleuren-
en in black-light
spots gericht op dansers
Niemand, Niemand
vol van passie
ik ben alleen
alleen
alleen
maar zoveel mensen
staan om me heen
ik dans
jij danst
maar niet samen
dan zwijg ik in stilte
vol verdriet,
ondraaglijke pijn
STOP!
Reacties op dit gedicht
| ike: | Woensdag, maart 30, 2005 17:15 |
| daarom staat er ook vroeger/ herinneringen bij!!!! :) |
|
| Boudaatje: | Woensdag, maart 30, 2005 10:52 |
| idd heel apart, "depressie is zwart met felle kleuren" is heel goed gevonden. Maar wonden hoeven niet altijd te (letterlijk)bloeden om gehoord of gezien te worden. liefs |
|
| MaYo-lijn: | Woensdag, maart 30, 2005 09:37 |
| Wow, een keer een heel apart gedicht =) Leuk! Liefs,, Marjo. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 30 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||