Ouderlijk huis
Het werk beheersen we een beetje
zoals het verven van de kozijnen
van het ouderlijk huis dat eens ons thuis was
maar bij het verstrijken van de jaren in de vergetelheid raakte
In kleuren werd ze gezet
streken haar rimpels glad
zichtbaar bleef ze
ondanks dat ze verdween achter opkomend nieuwbouw
Gaten werden in haar gehakt
pijn uitte ze nooit
een glimlach speelde om haar mond
toen zij de verhalen hoorden van ouder en kind
Een aandenken was ze van vroeger
dat vervaagde bij de sloop
als een hoopje puin bleef ze achter op het land
dat sporen droeg van een betere tijd
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, maart 31, 2005 20:01 |
| Mooie nostalgische verwoording. Liefs / sunset |
|
| sergev2005: | Donderdag, maart 31, 2005 00:53 |
| zeer mooie beschrijving van een herinnering die gekerfd staat in sporen van dit mooie gedicht. Graag gelezen, Serge |
|
| Raira (Ria): | Donderdag, maart 31, 2005 00:39 |
| Tsja dat zijn van die herinneringen die blijven en waarvan in werkelijkheid alles verdwenen is mooi verwoord weer liefs en trusten Ria |
|
| Rien de Heer: | Donderdag, maart 31, 2005 00:39 |
| Mooi geschreven herinnering. Groetjes, Rien. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||