Hopen..
Iedereen maar denken dat je gelukkig bent,
maar niemand die je goed kent.
De pijn en angst die je voelt,
de pijn en angst die de vreugde overspoelt.
Het allemaal willen kunnen verwerken,
en weer aan een goed leven kunnen werken.
Maar dat kan ik alleen maar hopen...
maar niemand die je goed kent.
De pijn en angst die je voelt,
de pijn en angst die de vreugde overspoelt.
Het allemaal willen kunnen verwerken,
en weer aan een goed leven kunnen werken.
Maar dat kan ik alleen maar hopen...
Reacties op dit gedicht
| Gratieenliefde: | Dinsdag, april 05, 2005 23:30 |
Probeer van je angsten en pijn is wind en lucht te maken... |
|
| Sement: | Dinsdag, april 05, 2005 20:40 |
| Mooi gedicht. Aan jezelf werken kan toch altijd, je kunt hulp proberen te zoeken maar je zult het altijd zelf op moeten lossen. Achter de wolkjes schijnt de zon, ook voor jou! Liefs, Simoon. |
|
| -anoniem-: | Dinsdag, april 05, 2005 20:18 |
| kvind m helemaal te wauw | |
Over dit gedicht
| Auteur: No Name | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 05 april 2005 | ||
| Thema's: | ||