niets...
Niets kan mij nog schelen,
ik ben het nu toch al gewoon om afgeblafd te worden.
Er heeft zich een luchtbel rond mij ontwikkelt,
één die je niet kan stukmaken.
Ik leef afgezonderd van iedereen,
liefde? Dat hoort nu niet meer in mijn wereld thuis,
ik leef in een wereld zonder liefde of vriendschap,
waar een knuffel of een kus strafbaar is.
Elk greintje liefde wordt van me afgenomen,
is het dan niet normaal dat ik niet meer wil leven en mezelf al het slechte toewens??
ik ben het nu toch al gewoon om afgeblafd te worden.
Er heeft zich een luchtbel rond mij ontwikkelt,
één die je niet kan stukmaken.
Ik leef afgezonderd van iedereen,
liefde? Dat hoort nu niet meer in mijn wereld thuis,
ik leef in een wereld zonder liefde of vriendschap,
waar een knuffel of een kus strafbaar is.
Elk greintje liefde wordt van me afgenomen,
is het dan niet normaal dat ik niet meer wil leven en mezelf al het slechte toewens??
Reacties op dit gedicht
| velker: | Donderdag, april 07, 2005 21:39 |
| een zaam en je afsluiten geeft geen zin , kom net naar buiten met je problemen , laat je helpen iedereen heeft wel eens een helpende hand nodig je mag me altijd mailen , veel sterkte hé ... trouwen sik heet eveline |
|
Over dit gedicht
| Auteur: evelientje_dg | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 07 april 2005 | ||
| Thema's: | ||