verloren ^
De woorden die je sprak,
kwamen aan als steken,
laat me nog niet gaan,
ik bleef het je smeken.
Maar de vriendschap was over,
we waren weer terug bij af,
onbekenden van elkaar,
net zoals de allereerste dag.
Ik wenste dat het anders kon,
dat we samen door konden gaan,
dat je dat niet hoefde te zeggen,
dat ik deze hel niet hoefde te doorstaan.
Maar het lot heeft besloten,
en ons uit elkaar gedreven,
ookal komt het niet meer goed,
je blijft 't belangrijkst in me leven.
dedicated to : dave .
kwamen aan als steken,
laat me nog niet gaan,
ik bleef het je smeken.
Maar de vriendschap was over,
we waren weer terug bij af,
onbekenden van elkaar,
net zoals de allereerste dag.
Ik wenste dat het anders kon,
dat we samen door konden gaan,
dat je dat niet hoefde te zeggen,
dat ik deze hel niet hoefde te doorstaan.
Maar het lot heeft besloten,
en ons uit elkaar gedreven,
ookal komt het niet meer goed,
je blijft 't belangrijkst in me leven.
dedicated to : dave .
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: missy_n© | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 07 april 2005 | ||
| Thema's: | ||