Mijn lieve oom
Is dinsdag heengegaan.
Ik weet, zo is het beter…
Ik weet dat hij moest gaan.

Mijn lieve oom…
Ook al keek je opzij..
Die blik in je ogen zag ik…
En drong heel diep in mij.

Je wist…je laatste dag zou snel komen…
Je wist… spoedig zou je bij de Heer zijn..
Spoedig zou je eindelijk mogen leven…
Spoedig verlost van pijn…


Mijn lieve oom
22 maart was de dag daar…
Je wist, snel is alles voorbij..
Je was zo bang…
Je schreeuwde ‘ik wil niet dood’…
Je smeekte zo hard ‘ help mij’!

Je lichaam wilde niet meer verder…
en langzaam gaf je op..
Betraand en vol angst ging je..
En jong verliet je ons…

Mijn lieve oom…
Eindelijk kwam de heer..
Je bevrijden uit je lijden..
Weg uit die wereld…
waar jij niks kon…
Weg uit die wereld…
waar alle ellende begon…

Jou lijden was ondraaglijk..
Jou lijden deed jou en je omgeving zo veel verdriet…
Het was leven zonder leven…
En zoveel pijn vergeten.. kan ik niet…

Mijn lieve oom..
Je droomde over leven…
Het leven wat zoveel mensen is gegeven…
Nu ben je in de hemel..
Dromen hoeft niet meer..
Datgene wat jij zo erg miste..
God heeft het je dubbel terug gegeven..

Verlost uit die wereld van schaamte en pijn.
Eindelijk is de tijd daar..
Je mag bij de heer zijn..

Mijn lieve oom…
Nu van ons heengegaan..
Naar het eeuwige leven..
Dat heeft onze lieve heer..
Na al die pijn en lijden..
Nu aan mijn lieve oom gegeven..

Julia K.