Verdriet
Verdriet is wat je niet hoort maar wel ziet
Je kan niet spreken,dat lukt je niet
Je bent verkrampt,je lijf doet pijn
Je kan niet lachen en je hebt ook geen lol
niets van dit alles want je zit te vol
Je ziet geen vogels en ook geen licht
Alleen je tranen over je gezicht
Je hebyt geen honger en ook geen trek in brood
Heel langzaam gaat er iets in je dood
Maar er is niemand die het ziet
dus zit je alleen met je verdriet
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Mark | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||