Tekende tussen de bladen
Tekende tussen de bladen
Je verlichte het donkerste hoekje
In mijn kamer nam daarmee
Het beschutte van het verleden en
Zelfs de sterren met je mee
Wanneer ik naar boven kijk zie ik
Enkel een waas van sterrenstof
Verhelderd door het vallende licht
Maar de hemel zonder mysterie
Is als een wereld zonder gezicht
Dus ik sloot me op in de kelder
Verlaten weer het doel voor ogen
Maar ik kon hem niet raken en
Kwam er opnieuw uit... bedrogen
De zachte lichtjaren zijn me te lang
Ik vroor ze vast in geschriften
Tekende tussen bladen het heden
Noten vals gezongen, de leegte
Bij het tegenkomen van ons verleden
En bang ben ik, als ik dan naast je sta
En zoals nu, net te ver verwijderd ben…
Reacties op dit gedicht
| Maranwë: | Woensdag, april 13, 2005 23:49 |
| Super mooi meid maar dat wist je al ej:) Je schrijft echt prachtig.. No matter What They Say!! Liefs Maranwë |
|
| Rino Saurus: | Woensdag, april 13, 2005 18:53 |
| aaaaaaaaaaaaaaa! Zo'n oerslecht gedicht zeg! Zeker door een gevoelloze analfabeet laten verbeteren ofzo...??? :p ;) X (PS: Is een inside joke.) |
|
| Butterfly: | Woensdag, april 13, 2005 18:52 |
| Paar foutjes! Verlichtte ipv verlichte en die drie puntjes op het einde horen geschrapt te zijn. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Butterfly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 13 april 2005 | ||
| Thema's: | ||