Gevangen
Zoals een zeepbel
Zit ik gevangen in de diepte van mezelf
Gevangen in de verwarring van mijn hart
Met gesloten ogen zoekend naar een ademplek
Schreeuwend voor een uitweg die ik niet vinden kan
De zeepbel word steeds kleiner
Waarvan de zeep aan het wegdrijven is
Al het goede is aan het vergaan
Gesloten in een nachtmerrie van herinneringen
Gevangen in mijn zorgen
De bel wordt kleiner en kleiner
Als een gevangenen in mezelf
Ga ik verder
Zonder wetend
Dat ooit de luchtbel te klein zal zijn
Voor het leven dat beleef
Samen met de zorgen die ik heb
Ooit zal ik oog in oog staan
Met alle zorgen die me bezighouden
Wetend wie er winnen zal
...
Zit ik gevangen in de diepte van mezelf
Gevangen in de verwarring van mijn hart
Met gesloten ogen zoekend naar een ademplek
Schreeuwend voor een uitweg die ik niet vinden kan
De zeepbel word steeds kleiner
Waarvan de zeep aan het wegdrijven is
Al het goede is aan het vergaan
Gesloten in een nachtmerrie van herinneringen
Gevangen in mijn zorgen
De bel wordt kleiner en kleiner
Als een gevangenen in mezelf
Ga ik verder
Zonder wetend
Dat ooit de luchtbel te klein zal zijn
Voor het leven dat beleef
Samen met de zorgen die ik heb
Ooit zal ik oog in oog staan
Met alle zorgen die me bezighouden
Wetend wie er winnen zal
...
Reacties op dit gedicht
| freakangel: | Vrijdag, april 15, 2005 22:01 |
| En jij zal winnen!...toch? liefs freakangel |
|
| purgatory: | Vrijdag, april 15, 2005 19:31 |
| super mooi geschreve .. xx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 15 april 2005 | ||
| Thema's: | ||