opnieuw aangebroken?
Tunneldenken is verkeerd
Maar ik zag het toch echt
Dat lichtje aan het einde.
Het was nog ver
En erg klein
Maar dat lichtje
Het mocht er zijn.
Het wees me de weg
Ondanks het donker
Liet me zien
Dat wat kon zijn.
Maar het lichtje
Was ineens weg
Omdat ik bang ben
Het niet te kunnen
…vinden…
En het duister
Is opnieuw
Aangebroken
Nu jij wellicht
Jouw liefde vindt
Ik weet het
Ik ben haar niet
Reacties op dit gedicht
| sergev2005: | Donderdag, april 28, 2005 23:56 |
| Mooie verwoording weer, al klinkt het droef, en met een vleugje jaloezie? Liefs, Serge |
|
| psych: | Zaterdag, april 23, 2005 00:27 |
| mooi gedicht,,,droef,,,liefs,,,elze,,, | |
| ato: | Vrijdag, april 22, 2005 23:13 |
| Mooi verwoord! Doei! |
|
| m@rcel: | Vrijdag, april 22, 2005 22:55 |
| Heel mooi gedicht en zeer mooi verwoord liefs m@rcel |
|
| Nemesis: | Vrijdag, april 22, 2005 22:51 |
Een herkenbaar gedicht, het doet mijn tranen omhoog komen omdat ik me weer schuldig voel. Een mooi gedicht meis, heel erg mooi verwoord... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Mindy broeders | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 april 2005 | ||
| Thema's: | ||