Tamara, ze fluisterde haar naam
zachter dan ik ooit had gehoord
Als ze me zou strelen
zou ik verloren gaan in ontkenning

Tamara, mijn jongste deerne
zwak de liefde tot immense grootte
Mijn hart vol van jouw bestaan
ogen verblindt door je naam

Tamara, in nog geen duizend zinnen
zou ik de grootsheid kunnen omschrijven
Als mijn ledematen lijken te verkrimpen
onder de zwakheid van blikken

Tamara, liefde is niets mooier
als de vederlichte verkrachtingen
Je zal het uitgillen, mijn liefde,
stuiptrekkingen van het overvloedige genot

Tamara, lieg niet als je praat
ik zie je speelse uitdaging als boekdelen
Ik geniet alleen al als je durft
Tamara, ik zal vannacht op je wachten