geen mens of aarde die mij draagt
zal mij kunnen stillen,ik boetseer van klei
een wereld die ik koester
ik droom mijn triomf
op het kille leven
ik schraap het einde uit mijn woorden
en sluit het boek met stille zucht
ied’ren avond staar ik mij
naar de sterren hoog
’k verbaas me telkens weer,
waarom
het duister schittert zo éénzaam in de nacht
ik wijs mij een plekje vrij,
daar zal ik zijn en spoedig komen
’k vraag me af,
waarop ik wacht
is het mij,die elken dag het regen
dept weer met een traan,de wind
gaat leggen met de storm die in mij raas,t
de donder bliksem hels kabaalt
met stem, die slechts nog fluistert
ik huil mè tot geweende traan me wekt
maar ogen toe of open,
ik zie enkel’d maar een duister raam
Psych
maar dan zie ik weer dat hondje met het kereltje
daarachter en ik weet dat er iemand is die mij begrijpt
| Godsend: | Donderdag, mei 05, 2005 14:34 |
| mooi!! cool!! beter!! shit...je bent echt goed... | |
| Niniki: | Dinsdag, mei 03, 2005 23:21 |
| big hug niniki |
|
| Jan van Dord: | Dinsdag, mei 03, 2005 21:31 |
| Heel mooi, graag gelezen. | |
| sergev2005: | Dinsdag, mei 03, 2005 19:49 |
| Mooie beschrijving van een ontroerend gevoel Liefs, Serge |
|
| black cat: | Dinsdag, mei 03, 2005 19:00 |
| Sunset heeft gelijk... Prachtig verwoord en ik zal ook altijd begrip voor jouw woorden hebben, dan weet je het. Liefs, dieuwertje |
|
| Just_Robin: | Dinsdag, mei 03, 2005 16:42 |
| Droef, maar erg mooi verwoord... Liefs |
|
| Will Hanssen: | Dinsdag, mei 03, 2005 16:20 |
| Ja, ja......... Liefs, Will |
|
| sunset: | Dinsdag, mei 03, 2005 14:41 |
| Zoals steeds, diep droef en hunkerend eenzaam. En toch is er zoveel moois nog. Niet dan? Liefs (en een warme knuf) / sunset |
|
| Vervelende meid: | Dinsdag, mei 03, 2005 14:11 |
| aanhet kleien geslagen ;-) Erg mooi :D |
|
| freakangel: | Dinsdag, mei 03, 2005 14:04 |
| Wat een intrigerend gedicht... Liefs en een knuffel, freakangel |
|
| flores: | Dinsdag, mei 03, 2005 13:34 |
| Liefs... | |
| lommert: | Dinsdag, mei 03, 2005 12:08 |
| indrukwekken gedicht...blijf dat hondje buiten uitlaten...kop op. willem |
|
| Quando: | Dinsdag, mei 03, 2005 09:53 |
| zo mooi.. liefs |
|
| hiljaa: | Dinsdag, mei 03, 2005 09:42 |
| het is hier enorm aan het stormen donder en bliksem! een hels kabaal ! ben jij dat ? mooi verwoord knufliefs--hiljaa-- |
|
| mariette schepenaar: | Dinsdag, mei 03, 2005 08:05 |
| ik geef je een dikke knuffel van hier dat is toch de moeite waard? xxxmariette |
|
| Klaes: | Dinsdag, mei 03, 2005 06:43 |
| Bedroefd,maar mooi verwoord, Klaes |
|
| Lia : | Dinsdag, mei 03, 2005 06:21 |
| hahaha.... ondeugd... dat kereltje hahahaha... knuffel,Lia |
|
| Lievelingetje45: | Dinsdag, mei 03, 2005 06:21 |
| Met stilte gelezen... Zoveel verdriet en onmacht beschreven... Maar weet achter dat hondje loopt een baasje dat het geluk echt heeft verdient... Eens gaat de storm liggen en komen er betere tijden...ook voor jou! Liefs |
|
| shelob: | Dinsdag, mei 03, 2005 00:57 |
| Gelukkig zie je nog wat levends achter dat duistere raam, door de storm die jij beschrijft, zit jij toch maar mooi veilig binnen, kus Jolanda | |
| Sheena: | Dinsdag, mei 03, 2005 00:50 |
| kille stille, brrrrr kom op psych je kan veel beter, ik heb al beter van je gezien. het hondje daarin tegen gaf het gedicht een soort ontlading in gunstige zin, en ik schater hier zachtjes om de rest van het huis niet te wekken ;-) |
|
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 03 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||