gedichtenstrijd, kouder, killer, le
kouder, killer, leger
eenzaamheid omringt me
steeds kouder, killer, leger
de woorden verdwijnen
meer en meer, minder
niets om weg te kwijnen
in zinnen, nooit gesproken
bezing ik mijn verdriet
tranen in stilte gehuild
eeuwig stromend
voor niets meer geruild
de zon is ondergegaan
want niets heeft nog zin
de liefde is verdaagd
mist is op komen zetten
dromen opnieuw verjaagd
de wereld verloren
een meisje verdwaald
door diamanten geween
haar make-up uitgelopen
~ ik voel me zo alleen
Reacties op dit gedicht
| Boudaatje: | Woensdag, mei 04, 2005 20:34 |
| De eenzaamheid is te voelen... liefs |
|
| druppeltje: | Woensdag, mei 04, 2005 18:21 |
| heel erg mooi en veel succes! liefs drup |
|
| hiljaa: | Woensdag, mei 04, 2005 13:00 |
| prachtig om te lezen! knufliefs--hiljaa-- |
|
| freakangel: | Woensdag, mei 04, 2005 12:30 |
| Supermooi!! liefs freakangel |
|
| Just_Robin: | Woensdag, mei 04, 2005 12:28 |
| Mooi neergezet! Prachtig.. Liefs, (en veel succes!), Robin |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: kitty23 | ||
| Gepubliceerd op: 04 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||