Wereld
Stervend van de tranen om me heen
Het verdriet van mensen
Hun hart word van steen
En ze stoppen met wensen
Want denkend dat hun dromen
Toch niet uitkomen
Hun fantasie is op
En tegen de realiteit zeggen ze stop
Waar gaat dit naartoe
Waarom kan niemand gelukkig zijn
Steeds help ik mensen lachen
Help ik hen erbovenop
Waarom is deze wereld zo wreed
Waarom doet God geen klop
Zoekend naar de reden van hun pijn en verdriet
Maar er is niemand die het ziet
Het is gewoon de wereld die dit doet
Men weet niet meer hoe het anders moet
Het verdriet van mensen
Hun hart word van steen
En ze stoppen met wensen
Want denkend dat hun dromen
Toch niet uitkomen
Hun fantasie is op
En tegen de realiteit zeggen ze stop
Waar gaat dit naartoe
Waarom kan niemand gelukkig zijn
Steeds help ik mensen lachen
Help ik hen erbovenop
Waarom is deze wereld zo wreed
Waarom doet God geen klop
Zoekend naar de reden van hun pijn en verdriet
Maar er is niemand die het ziet
Het is gewoon de wereld die dit doet
Men weet niet meer hoe het anders moet
Reacties op dit gedicht
| Jet: | Vrijdag, mei 06, 2005 13:06 |
| Ben het helemaal met je eens :) Ik heb zelf ook zo'n soort gedicht geschreven , toen ik naar beelden van de Tweede Wereld oorlog staarde.. (Was dat ook bij jou het geval ?) Op zulke momenten kun je gewoon niet geloven dat God bestaat, erg moeilijk! Maar je hebt het heel mooi verwoord ! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: kitty23 | ||
| Gepubliceerd op: 06 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||