vergooid

vergooid

Je krijgt een kans
een kans waarvan je vergeten bent
hoe die begonnen is
waarvan het einde voor je niet meer is
dan een nog niet getrokken streep

ik wil er in gegoten worden
gebruik maken van elke iedereen en alles
laat me niet enkel wit licht zien
ik wil het uitkleden
wentelen in elke eigen kleur

zwakte of onmacht
het lukt me niet
ik voel en proef teleurstelling
schaam me voor elke gemiste pas
ik zie mezelf al staan
plots toch voor de doorgetrokken streep
verbijsterd afgeslagen

Geschreven door

ti�rra

Reacties op dit gedicht

ti�rra vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Over dit gedicht

Auteur: ti�rra
Gecontroleerd door: kitty23
Gepubliceerd op: 06 mei 2005
Thema's: [Leven] [Angst] [Onzekerheid]