Het komt me achterna..
Elke dag opnieuw..
Nu weet ik het echt even niet meer
Waar is dat meisje heen..
En de zon verdween..

Ik mis een stukje uit me leven
Iets wat ik nu al ruim een jaar geen plekje kan geven
Waar is me meisje heen..
Die vraagt blijft door me hoofd dwalen..
En weer de zon verdween

Dagen lang denk ik, waar is me meisje heen..
Zomaar weggerukt bij ons.
We kunnen niet zonder haar..
Mensen denken dat het goed met me gaat..
Omdat ik er nu eindelijk over dat ongeluk praat
Maar in werkelijkheid is het anders..

Diep van binnen huil ik, huil ik elke dag
Niemand die dat ooit zag,
Ik doe vrolijk, blij en gek..
Niemand mag het merken..
Maar ik zie nog steeds die donkere vlek.