Riet (een aandenken aan)
Het wuift tussen het riet
een wit licht stijgt op naar de hemel
hoorbaar zijn nog de vleugelslagen
van de zwanen die het riet uitvlogen
Kringen verschenen in het water
waar bootjes in vaarden
het gezicht van het meertje
verdween in de naderende avond
Mooi waren ze de zwanen
een plaatje in een verdorven land
gefotografeerd en geschilderd
in kleuren zacht en licht
Een schoonheid bleef ze voor menigeen
zij die zomers en winters zichtbaar was voor velen
nimmer klonk het wuiven van het riet mooier
toen er schaduwen weggestreken werden
Van het innerlijk
Reacties op dit gedicht
| hadassah: | Dinsdag, mei 10, 2005 19:31 |
| Poëtisch mooi... | |
| Lia : | Dinsdag, mei 10, 2005 06:43 |
| beeldend.. mooi man... knuf,Lia | |
| Edwin van Rossen: | Dinsdag, mei 10, 2005 00:38 |
| Een plaatje! | |
| shelob: | Dinsdag, mei 10, 2005 00:24 |
| Prachtig, hoorde de vleugels wieken, Jolanda | |
| flores: | Dinsdag, mei 10, 2005 00:22 |
| Heel mooi deze... liefs, slaap lekker.. |
|
| freakangel: | Dinsdag, mei 10, 2005 00:20 |
| Stilmakend mooi gedicht... liefs freakangel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 10 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||