Als zaad in de wind...
Duizelende pluizenbollen in de lucht
dwarrelen in honderdtallen
overschrijden grenzen in hun vlucht
kunnen in alle gronden nedervallen.
Miljoenen bloemen schieten uit de grond
wuiven de wereld vreugde toe
omdat het zaad altijd een plekje vond
de wortels stevig en het bloeien nimmer moe.
Reacties op dit gedicht
| Mathilde: | Dinsdag, mei 10, 2005 22:34 |
| prachtig gedicht! zo kan ik wel genieten van die mooie pluizebollen, buiten heb ik dan nix te zoeken... liefs, mathilde |
|
| Will Hanssen: | Dinsdag, mei 10, 2005 12:26 |
| Heel erg mooi en beeldend geschreven Juffie! Graag gelezen. Liefs, Will |
|
| sunset: | Dinsdag, mei 10, 2005 12:25 |
| Beeldend mooi. Liefs / sunset |
|
| milamber: | Dinsdag, mei 10, 2005 12:17 |
| ah de lente (verzucht).. prachtig (b/g)eschreven groetjes kerwin |
|
| 4fun: | Dinsdag, mei 10, 2005 12:12 |
| Mooi hoor! | |
Over dit gedicht
| Auteur: juffie |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 10 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||