haar ziel
haar ziel
ze gaf zichzelf
ogen, handen
hart en oren
ze stripte
tot haar ziel
op het bot
was geschoren
vergeten
de zon verduisterd
het licht verjaard
het leven bedaard
haar ziel
was geen enkel
lot nog beschoren
toch werd zij
geboren
in een leven
dat tegenviel
haar ziel
kon blijkbaar
niemand bekoren
wil melker
10/05/2005
Reacties op dit gedicht
| kriekske: | Dinsdag, mei 10, 2005 20:01 |
| in stilte gelezen groetjes |
|
| Klaes: | Dinsdag, mei 10, 2005 19:27 |
| prachtig mooi Groet/Klaes |
|
| remie: | Dinsdag, mei 10, 2005 16:06 |
| leuk neergezet....liefs Remie | |
| Jannie Hoogendam: | Dinsdag, mei 10, 2005 15:44 |
| wat sneu nou...was de buitenkant wel bekorend? schitterend en van genoten lief Jannie |
|
| Row Kidney: | Dinsdag, mei 10, 2005 15:31 |
| zeer mooi, hoe doe je het groet Row |
|
| Diane: | Dinsdag, mei 10, 2005 15:03 |
| Mooi geschreven, liefs Diane | |
| hiljaa: | Dinsdag, mei 10, 2005 14:48 |
| diepgaand mooi knufliefs--hiljaa-- |
|
| Lia : | Dinsdag, mei 10, 2005 14:41 |
| stilmakend.. ... knuf,Lia | |
| milamber: | Dinsdag, mei 10, 2005 14:20 |
| *stil* *diepe, diepe buiging* groetjes kerwin |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 10 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||