Niet meer hetzelfde of toch wel
En het duister sprak me aan
de maatschappij was verdorven
de lopende banden in het bedrijf
stil stond de tijd die we beminden
Klanken uit het verleden
waren echo's die ons riepen
verandering was waar we voor vreesde
het gewone wilde we verankerd hebben in ons leven
Niemand wist zijn toekomst
niet hij of de hoboist
die muziek speelde
voor een vreemde
Onszelf probeerde we te blijven
elk detail was kostbaar
nog steeds is ze aanwezig
de fabriek waar we humor en werk
met elkaar deelden
Reacties op dit gedicht
| Riann: | Donderdag, mei 12, 2005 13:12 |
| Erg mooi..graag gelezen | |
| Janette Scharenborg: | Donderdag, mei 12, 2005 11:26 |
| compliment heb van genoten, veel liefs | |
| de nifter: | Donderdag, mei 12, 2005 08:05 |
| je weet nooit.... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 12 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||