Slaan
Je staat voor het raam, ik zie je staan.
Ik twijfel even of ik naar binnen zal gaan.
Ik vraag me af wie je vandaag bent.
Ben jij degene die iedereen kent?
Of ben jij degene die ik alleen ken?
Degene voor wie ik bang ben?
Ik weet het niet, ik kan het zo niet zien.
Ik kom erachter als ik naar binnen ga misschien.
Voor de deur blijf ik even staan.
Zal ik heel hard wegrennen,
of voor de zoveelste keer naar binnen gaan?
Reacties op dit gedicht
| Elenore De Groote: | Zaterdag, april 26, 2008 13:46 |
| Heel hard wegrennen en pas terugkomen als het niet meer gebeurt. Je kan enkel zo een goede band creëren. Liefs, Elenore xxx | |
| sunset: | Zaterdag, mei 14, 2005 14:52 |
| Bedroevend, erg, voelbaar verwoord. Succes, en bedenk in je gevoel wat jij eigenlijk wel wilt. Liefs (en knuf) / sunset |
|
| Aramis: | Zaterdag, mei 14, 2005 12:57 |
| Heel goed geschreven. Mooie mijmering ! Groet, Aramis |
|
| kimW: | Zaterdag, mei 14, 2005 11:52 |
| ....niet doen.... ...wel blijven schrijven.... kimkus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jessica | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 14 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||