Verdriet
Ik heb mijn masker weer op gezet,
zodat ook maar niemand ziet,
Hoe erg ik eigenlijk,
overloop.. van verdriet.
Van buiten zie je een lach,
een vrolijke San..
Van binnen is het heel anders..
een San die niks meer echt kan.
Van binnen totaal verrot,
te vaak kapot gemaakt.
Keer op keer weer,
van diep binnenin geraakt.
Steeds word ik weer wat kleiner,
maar uiteindelijk ben ik op.
Dan is er echt niks meer van me over,
dan zit het verdriet echt aan de top.
Dat moment zit nu wel,
heel erg dichtbij..
Nergens meer fut voor,
het is over.. met mij.
Reacties op dit gedicht
| melissake_13: | Zondag, mei 15, 2005 14:08 |
| dees is ech KEI GOE!!!!:):):) dit kunde zo mee pasie lezen enal!!! doe zo verder -xxx- |
|
| *~me~*: | Zondag, mei 15, 2005 13:25 |
| heel herkenbaar het komt goed geloof me! sterkte! |
|
| natje1711: | Zondag, mei 15, 2005 13:05 |
| mooi geschreven liefs natje |
|
| Lijntje: | Zondag, mei 15, 2005 12:46 |
| mooi en herkenbaar.. ou je taai he! liefs karlijn |
|
| Miss..: | Zondag, mei 15, 2005 12:43 |
| Hoi.. Mooi Geschreven.. Kop Op.. Het KOmt Wel Goed.. Maar het heeft wat tijd nodig.. Blijf er voor je leven vechten.. Er komt een moment dat het goed komt.. Liefs Femke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: DarkDreamer | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 15 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||