Beetje Pinksteren
Mijn oog geef ik alleen de ontwakende horizon.
De meute op afstand, ze past niet in mijn beeld.
Het horen volledig opgelost op mijn plek.
Ik luister moederziel alleen, maar weldadig bedeeld.
Ik ruik de heidelucht in dauw gedompeld.
De natte korrels zand een rondedans om voeten.
Een trotse berk laat tranen langs haar stam.
Een ingehouden adem om de nieuwe dag te groeten.
Het wachten op de eerste zuivere tonen.
Wie begint en spreekt er voor het hele koor?
Het voelt als: ‘ we zijn er nooit klaar voor ’
Elke dag de spanning: ‘ hoe anders ’ binnenkomen. ’
Één gaat en moet beginnen, zo voelbaar resoluut.
Is er een voelen van elkaar verstaan?
Wie spreken er met vurige tongen?
Wie is bezield en begrijpt die ongesproken taal?
willem
| Sunflower Ria: | Maandag, mei 16, 2005 17:15 |
| diep stilmakend mooi geweldigend prachtig liefs en knuffelxx warme zonnegroet SunflowerRia |
|
| Jannie Hoogendam: | Maandag, mei 16, 2005 12:52 |
| dit is weer een andere Willem die ik leer kennen...geweldig mooi Liefs Jannie |
|
| Lia : | Maandag, mei 16, 2005 11:30 |
| sjee... moet ik op mijn vrije dag nog nadenken ook.. ;-) knuf, Lia |
|
| psych: | Maandag, mei 16, 2005 10:06 |
| een gedicht met een ondertoon die onderwijst,mooi,,, | |
| Annemieke van der Ven: | Maandag, mei 16, 2005 09:24 |
| Mooi overdenkend... liefs Annemieke |
|
| Auteur: lommert | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 16 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||