Waarom laat iedereen mij....
waarom laat iedereen mij altijd alleen
kan in deze wereld nergens heen
ik voel mij in de steek gelaten
mijn leven is niet meer wat het is geweest
ik loop maar door de straten
op zoek naar wat geluk
heb niemand om mee te praten
niemand die ziet mijn verdriet
kon ik maar eens iemand vertrouwelijk vinden
ik zou er alles voor geven
ik moet met iemand praten
ik kan zo niet lang meer verder gaan
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Maandag, mei 16, 2005 18:48 |
| heel mooi beschreven liefs m@rcel |
|
| Will Hanssen: | Maandag, mei 16, 2005 16:42 |
| Ja.....je dochter, dat moet toch lukken. Veel sterkte! Liefs, Will |
|
| sunset: | Maandag, mei 16, 2005 15:48 |
| Wanhopig, verlangend, droef verwoord. Liefs (en mijn genegenheid) / sunset |
|
| psych: | Maandag, mei 16, 2005 15:43 |
| kijk es naar de reactie van Janny,,,mischien is het een goed idee om meer je dochter te gaan raadplegen bij verdriet,,,liefs,,,elze,,, | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 16 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||