De Herinnering Van Hem
..:: De herinnering van hem ::..
Je hoort de regen tikken
En ziet de druppels naar beneden gaan
Je denkt aan de blikken
Starende ogen van mensen die je zagen staan
Je kijkt naar de straat
Waar het allemaal gebeurde
En zag opeens die haat
Iedereen die je afkeurde
Die herinnering die maar niet weg gaat
Jij was erbij, verkeerde tijd, verkeerde plek
Je praatte met je vriend op straat
En dan opeens die auto, door de bocht, langs het hek
4 schoten gierden door de lucht
En voor je ogen zag je je vriend neerzakken
Je hoort nog steeds die kreet en zijn luide zucht
En ziet nog steeds de plas bloed onder hem vandaan komen
En daar stond je, vastgenageld aan de grond
Zag mensen oversteken
Geen woord kwam uit je mond
Je werd raar aangekeken
Het ging allemaal veel te snel
Voor je het wist reed de ambulance met hem weg
Je stond nog steeds bij die ene telefooncel
De auto was verdwenen voorbij de heg
Het telefoontje dat hij was overleden deed pijn
Hij had te veel bloed verloren, ze waren te laat
En waarom moest jij de schuldige zijn?
Iedereen die op je neer keek, al die haat
De daders waren spoorloos
En je werd gek van de politie om je heen
Mensen zagen je onschuld in na een poos
Leefde met je mee en gaven je steun
Je kwam er weer bovenop, maar hem kreeg je niet terug
Alles wat nog van hem over was,
Was en blijft een goede herinnering van hem...
Je hoort de regen tikken
En ziet de druppels naar beneden gaan
Je denkt aan de blikken
Starende ogen van mensen die je zagen staan
Je kijkt naar de straat
Waar het allemaal gebeurde
En zag opeens die haat
Iedereen die je afkeurde
Die herinnering die maar niet weg gaat
Jij was erbij, verkeerde tijd, verkeerde plek
Je praatte met je vriend op straat
En dan opeens die auto, door de bocht, langs het hek
4 schoten gierden door de lucht
En voor je ogen zag je je vriend neerzakken
Je hoort nog steeds die kreet en zijn luide zucht
En ziet nog steeds de plas bloed onder hem vandaan komen
En daar stond je, vastgenageld aan de grond
Zag mensen oversteken
Geen woord kwam uit je mond
Je werd raar aangekeken
Het ging allemaal veel te snel
Voor je het wist reed de ambulance met hem weg
Je stond nog steeds bij die ene telefooncel
De auto was verdwenen voorbij de heg
Het telefoontje dat hij was overleden deed pijn
Hij had te veel bloed verloren, ze waren te laat
En waarom moest jij de schuldige zijn?
Iedereen die op je neer keek, al die haat
De daders waren spoorloos
En je werd gek van de politie om je heen
Mensen zagen je onschuld in na een poos
Leefde met je mee en gaven je steun
Je kwam er weer bovenop, maar hem kreeg je niet terug
Alles wat nog van hem over was,
Was en blijft een goede herinnering van hem...
Reacties op dit gedicht
| Mayne: | Donderdag, mei 19, 2005 17:27 |
| yo tweede reactie van mij;) egt prima gedicht! beetje spooky! haha srry heel mooi |
|
| dol-fijn: | Woensdag, mei 18, 2005 09:08 |
| wow...kippenvel | |
| *manuela*: | Dinsdag, mei 17, 2005 22:32 |
| wor er stil van.. wel heel erg mooi gedaan en allemaal veel sterkte liefs manuela |
|
| Beautiful Intensions: | Dinsdag, mei 17, 2005 21:04 |
| Echt een héél mooi gedicht! Heel mooi gedaan moppiej ;) Dikke kuss hvj xxxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _IriiSz* | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 17 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||