mijn hoofd zit in het nu en het verleden
en ik weet verdomd goed de reden

opnieuw iemand met een verschil tussen woorden en gedachten
nooit weten wat je mag verwachten

het gevoel van totaal uit het lood geslagen zijn
die rare scheut in je buik... pure pijn

verlamd zijn van angst
voor dat gevoel ben ik nog het bangst

wetende dat ik nooit iets onder controle heb
onze gedachten, gevoelens verweven als in een spinneweb

zal me nu heel sterk moeten houden
me niet uit zelfbescherming terugtrekken maar je vasthouden

want dat ik je bijzonder vind wist ik al lang
maar naast jouw is het meest dat ik verlang

het gevoel dat ik iets wil dat toekomst heeft
iemand die met mij naar iets hogers streeft

ik wil je niet laten gaan zonder alles te geven
mezelf .... en alles dat me lief is in dit leven

voor jouw wil ik moedig zijn....