|. Het einde .|
|. Het einde .|
Zo kan ik niet meer leven,
nee, het lukt me niet meer,
steeds maar waar blijf je door mijn gedachten zweven,
zo doe je me huilen keer op keer.
Waarom kan me niet alles eerlijk vertellen,
dit kan toch allemaal niet zo moeilijk zijn,
door gewoon maar eens naar mij te bellen,
dit is echt het enige medicijn.
Onder ogen durf ik jou niet meer te komen,
dan komt alle pijn meer boven,
want dan gaan weer vele tranen stromen,
je hebt zo maar mijn hart beroven.
Zo kan ik niet meer leven,
nee, het lukt me niet meer...
Zo kan ik niet meer leven,
nee, het lukt me niet meer,
steeds maar waar blijf je door mijn gedachten zweven,
zo doe je me huilen keer op keer.
Waarom kan me niet alles eerlijk vertellen,
dit kan toch allemaal niet zo moeilijk zijn,
door gewoon maar eens naar mij te bellen,
dit is echt het enige medicijn.
Onder ogen durf ik jou niet meer te komen,
dan komt alle pijn meer boven,
want dan gaan weer vele tranen stromen,
je hebt zo maar mijn hart beroven.
Zo kan ik niet meer leven,
nee, het lukt me niet meer...
Reacties op dit gedicht
| *girliej*: | Zaterdag, mei 21, 2005 14:24 |
| zie je wel! hier onder me geloven ze ook in jou! kom op, wij, alle freaks geloven in je! je komt er wel al gaat het niet zo snel dikke knuf hvj clau |
|
| natje1711: | Vrijdag, mei 20, 2005 19:26 |
| het komt wel goed met je, gewoon volhouden he liefs natje |
|
| Mathilde: | Vrijdag, mei 20, 2005 14:38 |
| probeer het! heus, het wordt weer beter, geloof me!!! ik zend je een warme knuffel. liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *lieverdjeuh* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||