Dat tijdelijke
De aarde fluistert onder een hemeldak van sterren
De maan bronst fel op haar toppunt van genieten
De zee kust de witte golven in het zwart van verre
Dat vredige voelt er niet naar bloedvergieten
De dood komt altijd anders, zo voel ik sterk
De fluwelen roos al stervend in de mooiste vaas
Ik kus je in het voorbijgaan als in een naslagwerk
Dat tijdelijke als het hoogste verheffen, en in een waas
van blijdschap dat ik je mocht kennen blaast
de laatste adem een liefdekus in ons zeker weten
Het tijdelijke in de toekomst verglaast
Een diamant in schittering vergeten
willem
| Auteur: lommert | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||