Angst
Emoties, tranen stromen
Nachtmerries, ze blijven komen
Angst, kapot gaan door de gedachten
Aan het einde van je krachten
Angst, aan de rand van de afgrond staan
Je door de wind mee laten gaan
Angst, nergens meer in geloven
Je laten doven
Angst, twijfels over het leven
Je over willen geven
Angst, je spiegelbeeld in het water
Niet meer denken aan later
Angst, opgelucht
In de drank gevlucht
Angst, erdoor bezeten
Gevuld met loze kreten
Angst, alleen
Alles duister om je heen
Angst, nu vandaag en morgen
Nergens meer verborgen
Angst, de vuisten gebold
Een gevoel dat je leven vergalt
Angst, een kwestie van tijd
Of blijft het een solo strijd?
Reacties op dit gedicht
| Lievelingetje45: | Dinsdag, mei 24, 2005 15:38 |
| Prachtig verwoord... Maar angst moet je overwinnen! Liefs...Je moeder |
|
| m@rcel: | Dinsdag, mei 24, 2005 12:39 |
| prachtig geschreven Liefs m@rcel |
|
| hiljaa: | Dinsdag, mei 24, 2005 11:18 |
| een solo strijd is het altijd iedereen strijd voor zichzelf! mooi verwoord! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: engeltje84 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 24 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||