onze kinderen
steeds denk ik terug aan jullie kinderjaren
Hoe gelukkig we waren met zen vieren
we speelden stoeiden en maakte plezier
Het levenwas heerlijk,de dagen veel te kort
Maar kleine kinderen worden groot
en ieder ging zijn eigen weg
als ouders bleven we achter
met die lege kale plek
maar we blijven jullie missen
de pijn in ons hart is nog altijd even groot
maar weet de deur staat altijd voor jullie open
onze liefde is onvoorwaardelijk
en nog altijd even groot
Hoe gelukkig we waren met zen vieren
we speelden stoeiden en maakte plezier
Het levenwas heerlijk,de dagen veel te kort
Maar kleine kinderen worden groot
en ieder ging zijn eigen weg
als ouders bleven we achter
met die lege kale plek
maar we blijven jullie missen
de pijn in ons hart is nog altijd even groot
maar weet de deur staat altijd voor jullie open
onze liefde is onvoorwaardelijk
en nog altijd even groot
Reacties op dit gedicht
| Yakkiba: | Woensdag, december 14, 2005 12:20 |
| Ik ga me bijna schuldig voelen om uit huis te gaan zeg... ;) mooi gedaan hoor | |
| hiljaa: | Zondag, juni 05, 2005 18:00 |
| bij mij zijn ze nog thuis maar zal ook niet lang meer durren! mooi verwoord! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Mathilde: | Donderdag, juni 02, 2005 21:37 |
| klinkt zo pijnlijk... liefs en knuf, mathilde |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, juni 02, 2005 20:50 |
| heel mooi groetjes Dirk |
|
| Doornrooske: | Donderdag, juni 02, 2005 20:13 |
| Heel mooi geschreven... Mooi gedaan... Liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: poky | 
|
|
| Gecontroleerd door: kitty23 | ||
| Gepubliceerd op: 02 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||