Spiegel
Kijkend naar een mes
In de ogen van een onschuldig meisje
Zo verlangend
Naar iets om in weg te rennen
Kijkend naar een eeuwige lach
Maar in de ogen zitten tranen verschuilt
Die nog nooit zijn gehuild
Kijkend naar een hand
Grijpend naar alles wat het grijpen kan
Zolang het maar iets is
Waar ze in wegrennen kan
Rode ogen
Tranen die willen komen
Maar verschuilend achter een eeuwige lach
Kijkend in een spiegel
Wetend dat ik niet mag toegeven
Maar zo’n diep verlangen
Om even niet meer te leven
In de ogen van een onschuldig meisje
Zo verlangend
Naar iets om in weg te rennen
Kijkend naar een eeuwige lach
Maar in de ogen zitten tranen verschuilt
Die nog nooit zijn gehuild
Kijkend naar een hand
Grijpend naar alles wat het grijpen kan
Zolang het maar iets is
Waar ze in wegrennen kan
Rode ogen
Tranen die willen komen
Maar verschuilend achter een eeuwige lach
Kijkend in een spiegel
Wetend dat ik niet mag toegeven
Maar zo’n diep verlangen
Om even niet meer te leven
Reacties op dit gedicht
| Niniki: | Vrijdag, juni 03, 2005 11:29 |
| Mooi verwoord, ik voel de verwarring. Maar ik lees geen fictie. oei, kijk nog een paar keer in die spiegel, verschijnt er een lach? Stop maar snel weg, dat scherpe mes. Er zijn altijd nog mooie dingen, probeer er toch voor open te staan. liefs niniki |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 03 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||