hij spuit mijn leven overeind
hij spuit mijn leven overeind
ik begin aan een zin
verdwaal middenin
zie hulpeloos toe hoe alles
verandert tegen mijn zin
woorden willen niet verschijnen
ik smeek en bid maar ze verdwijnen
in betekenis dan wordt het stil
tot ik me weer in een psychose gil
dan komt de witte jas met rust
wordt mijn gillen snel gesust
hij spuit mijn leven overeind
als realiteit bij mij verdwijnt
wil melker
03/06/2005
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, juni 03, 2005 20:24 |
| je komt los!! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Lia : | Vrijdag, juni 03, 2005 18:46 |
| warme knuffel Wil. | |
| *anneke van dijk*: | Vrijdag, juni 03, 2005 17:25 |
| wat is dan realiteit... liefs, namasté, An |
|
| poky: | Vrijdag, juni 03, 2005 17:15 |
| heel herkenbaar,groetje | |
| psych: | Vrijdag, juni 03, 2005 14:27 |
| ik ken het,liefs,elze | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 03 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||