Het einde der hoop
De zon schijnt.
De geur van toen hangt in de lucht.
Het mooie uitzicht wordt vertroebeld door tranen.
Even krijg ik dezelfde smaak als vanouds in me mond.
Dan word ik wakker.
De droom is weg,
zal morgen weer vergeten zijn, samen met de hoop op toen en de reden om te leven.
De geur van toen hangt in de lucht.
Het mooie uitzicht wordt vertroebeld door tranen.
Even krijg ik dezelfde smaak als vanouds in me mond.
Dan word ik wakker.
De droom is weg,
zal morgen weer vergeten zijn, samen met de hoop op toen en de reden om te leven.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: nicolas nan | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||