Duisternis van de waarheid
In een schier eindeloos duister
dwalen mijn gedachten rond,
ze zoeken daar naar antwoorden
die nog zitten in jouw mond.
Daar in die diepe duisternis,
ongrijpbaar als een regenboog,
slik jij mijn antwoorden in
omdat je me toen bedroog.
De waarheid zal het licht ooit zien
en ruilt het dan voor de nacht,
die duisternis ga jij dan in
maar volkomen onverwacht.
Reacties op dit gedicht
| Niniki: | Zondag, juni 05, 2005 16:38 |
| Erg mooi verwoord. Een duidelijk voelbaar verdriet. Toch geen hoofdpijn, hoop ik? Een 'beach'-knuffie en een glaasje wijn erbij. ;-))) liefs Niniki |
|
| Will Hanssen: | Zondag, juni 05, 2005 11:01 |
| Oei.....droevig, boos..maar toch wel mooi onder woorden gebracht, knap gedaan! Will |
|
| Lia : | Zondag, juni 05, 2005 07:40 |
| snif.. verdrietig dicht.. knuf,Lia | |
| m@rcel: | Zondag, juni 05, 2005 00:33 |
| verdrietig,, maar mooi geschreven Gr. m@rcel |
|
| Jannie Hoogendam: | Zondag, juni 05, 2005 00:31 |
| Ja, daar zit je dan...Maar, de waarheid zal de spiegel voorhouden... hoop dat je een goede nachtrust hebt liefs Jannie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: André van Dijk | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 05 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||