geen helling thermieken
geen helling thermieken
ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht?
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
het net wordt mijn val
we vlogen ooit vrij
dolden de zon
vergaten de bloemen
jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
we waren zo vreselijk blij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater
de bloem is verdord
mijn vleugels zijn grauw
de vlucht is te kort
om te vliegen naar jou
wil melker
12/06/2005
Reacties op dit gedicht
| psych: | Maandag, juni 13, 2005 00:01 |
| alles is te kort en wat te lang duurt wordt ook weer ingekort liefs elze |
|
| m@rcel: | Zondag, juni 12, 2005 22:56 |
| Stilmakend mooi Gr, m@rcel |
|
| Lia : | Zondag, juni 12, 2005 22:43 |
| stilmakend joh... hoest meugelijk... knuf, Lia |
|
| Niniki: | Zondag, juni 12, 2005 22:24 |
| Lieve Wil, je maakt me weer stil........... knuffie |
|
| Cheryltje: | Zondag, juni 12, 2005 22:21 |
| Dit is.. ik hoop dat ik ooit zo kan schrijven, dit is n jueweel..super kus |
|
| MayadeBij: | Zondag, juni 12, 2005 21:57 |
| Ooeeehh.. edelsteentje dit! Kus :) | |
| Mathilde: | Zondag, juni 12, 2005 21:57 |
| wow.... liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 12 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||