De vlinders die je achterliet
Ik verlies mezelf in jouw schoonheid
terwijl ik je nog amper ken.
Een vrouw uit mijn stoutste dromen
de me accepteert om wie ik ben.
Ik lijd nu hier in stilte
met het gevoel wat jij me gaf.
De vlinders die je achterliet
vliegen hier rond, best wel maf.
Reacties op dit gedicht
| ana (stacia): | Maandag, juni 13, 2005 22:03 |
| De titel vnd ik schitterend gevonden. (de rest ook ...). Geniet ervan ! liefs ana |
|
| sunset: | Maandag, juni 13, 2005 13:45 |
| Tja ... En nu maar hopen dat het ook bij haar vlinders zijn. Mooi. Liefs / sunset |
|
| Lia : | Maandag, juni 13, 2005 06:32 |
| verliefd zijn is heerlijk... het gevoel ervan. knuf, Lia |
|
| m@rcel: | Maandag, juni 13, 2005 01:14 |
| Heel mooi verwoord en herkenbaar Stilmaked mooi geschreven slaap lekker m@rcel |
|
| Niniki: | Maandag, juni 13, 2005 01:00 |
| Stil...........ik zeg beter maar niets meer...... knuffie |
|
| Annemieke van der Ven: | Maandag, juni 13, 2005 00:33 |
| goed op ze passen hoor... X Annemieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: André van Dijk | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 13 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||